ب - حدود حرم و علت تحريم
قالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله : « إِنَّ اللَّهَ سُبْحانَهُ حَرَّمَ مَكَةَ وَ لَمْ يُحَرِّمها النَّاسُ وَ لا يَحِلُّ لِمَنْ كانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَومِ الآخِرِ أَنْ يَسْفِكَ بِها دِماء وَ لا يُعْضدُ بِها شَجَراً » . « 1 »
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمودند : « خداوند سبحان ، مكه را حرم قرار داد و مردم آن را حرم قرار ندادند . براى كسى كه به خدا و روز جزا ايمان دارد ، حلال و روا نيست كه خونى در آن سرزمين بريزد و يا درختى را در آن قطع كند . »
در قرآن كريم آمده است : . . . وَ مَنْ دَخَلَهُ كانَ آمِناً . . . ؛ « 2 » « هر كس در آن داخل شود ، ايمن گردد » . گفتهاند حتى اگر قاتلى نيز داخل حرم شود در امن است . از امام باقر عليه السلام در بارهء علّت تحريم و تعيين حدود حرم نقل شده است : « وقتى آدم و حوااز بهشت فرو آمدند و بر صفا و مروه نشستند ، خداوند اعمال حج را به آن دو آموخت و خيمهاى برپا شد كه ستونهاى آن از چوب درخت بهشتى به رنگ قرمز بود و نور آن به كوههاى مكه و اطراف مىتابيد و لذا از هر سو ، تا مسافتى كه نور اين ستونها مىرسيد ، آن را حرم قرار دادند . » « 3 » بعضى نيز گفتهاند : حضرت آدم عليه السلام پس از هبوط ، از شيطان ترسيد و به خداوند پناه برد ، خداوند فرشتگان را در هر گوشهاى از مكه به حراست و نگاهبانى آدم گماشت ؛ و ميان آدم در مكه و آن فرشتگان حرم شد و يا اينكه وقتى ابراهيم عليه السلام حجرالأسود را در جاى خود قرار مىداد ، خداوند هر چهار سمت را كه حَجَر به سوى آن بود ، حرم قرار داد . « 4 »
مكه حرم امن الهى است كه از پيرامون و اطراف ، در نقاط خاصى محدود شده و مرز معينى دارد . ابراهيم عليه السلام بنابر آنچه كه جبرئيل عليه السلام به او تعليم داده بود ، علايمى را در
هامش
( 1 ) . مسلم ، صحيح ، بشرح النووى ، ج 9 ، صص 123 و 124 ؛ احمد بن حنبل ، المسند ، ج 1 ، ص 259 ؛ كلينى ، فروع كافى ، ج 4 ، ص 230 ؛ بخارى ، صحيح ، ج 2 ، ص 213
( 2 ) . آل عمران : 90
( 3 ) . كلينى ، همان ، ج 4 ، صص 196 و 197
( 4 ) . فاسى المكى ، همان ، ج 1 ، ص 85