عَظْمى ، يا مَنْ بَدَءَ خَلْقى وَذِكْرى ، وَتَرْبِيَتى وَبِرّى
استخوانم رحم كن ، اى كسى كه آغاز كردى به آفرينش من و به ياد من ، و بپرورشم و به احسان
وَتَغْذِيَتى ، هَبْنى لِابْتِداءِ كَرَمِكَ ، وَسالِفِ بِرِّكَ بى ، يا
و خوراك دادنم ، اكنون بههمان بزرگوارى و كرم نخستت وسابقهء احسانى كه به من داشتى مرا ببخش اى
الهى وَسَيِّدى وَرَبّى ، اتُراكَ مُعَذِّبى بِنارِكَ بَعْدَ
معبود من و اى آقاى من و اى پروردگارم ، آيا تو به راستى چنانى كه مرا به آتش عذاب كنى پس از اينكه
تَوْحيدِكَ ، وَبَعْدَ مَا انْطَوى عَلَيْهِ قَلْبى مِنْ مَعْرِفَتِكَ ،
به يگانگيت اقرار دارم و دلم به نور معرفتت آباد گشته
وَلَهِجَ بِهِ لِسانى مِنْ ذِكْرِكَ ، وَاعْتَقَدَهُ ضَميرى مِنْ حُبِّكَ
و زبانم به ذكر تو گويا شده ، و نهادم به دوستى تو پيوند شده
وَبَعْدَ صِدْقِ اعْتِرافى وَدُعائى خاضِعاً لِرُبُوبِيَّتِكَ ،
و پس از اعتراف صادقانه و دعاى خاضعانهام به مقام بندهپرورى و ربوبيتت ؟
هَيْهاتَ انْتَ اكْرَمُ مِنْ انْ تُضَيِّعَ مَنْ رَبَّيْتَهُ ، اوْ تُبْعِدَ مَنْ
بسيار دور است ! تو بزرگوارتر از آنىكه از نظر دوردارى كسىرا كه خود پروريدهاى ، يا دور گردانى كسى را
ادْنَيْتَهُ ، اوْ تُشَرِّدَ مَنْ آوَيْتَهُ ، اوْ تُسَلِّمَ الَى الْبَلاءِ مَنْ كَفَيْتَهُ
كه خود نزديكش كرده ، يا تسليم بلا و گرفتارى كنى كسى را كه خود سرپرستى كرده
وَرَحِمْتَهُ ، وَلَيْتَ شِعْرى يا سَيِّدى وَالهى وَمَوْلاىَ !
و به لطف پروريدهاى ، و كاش مىدانستم اى آقا و معبود و مولايم
اتُسَلِّطُ النارَ عَلى وُجُوهٍ خَرَّتْ لِعَظَمَتِكَ ساجِدَةً ،
آيا چيره مىكنى آتش دوزخ را بر چهرههايى كه در برابر عظمتت به سجده افتاده ؟
ادعيه و زيارات عتبات عاليات (فارسى) — صفحة 475
مساهمون: مركز تحقيقات حج
ص٤٧٥