يك روز آيد و دو روز نيايد « 1 » و مدت درنگ اين تب بيست و چهار ساعت باشد « 2 » .
و چون در اندرون عروق « 3 » عفن شود ، دايم باشد و « 4 » به نوبت ربع اشتداد « 5 » كند تا آنگاه كه منقضى شود و آن را ربع گويند . و اللّه اعلم « 6 » .
باب يازدهم « 7 » : در شناختن « 8 » احوالى « 9 » كه دلالت بر نيكى و بدى حال بيمار و « 10 » بيمارى « 11 » كند
يكى از قوت نفسانى بايد جستن « 12 » ؛ چنان كه خفتن و باز نشستن و حركت كردن بر وى آسان بود « 13 » و اندر بستر به « 14 » پهلو خسبد « 15 » و بر آن شكل « 16 » به پشت باز نيفتد ، بىمراد .
ديگر از قوت طبيعت بايد جستن . و اين چنان باشد كه « 17 » نبض قوى باشد و دم زدن آسان « 18 » باشد « 19 » . ديگر از قوت دماغ بايد جستن چنان كه حواسها « 20 » به سلامت باشد و شوريدگى و اختلاط در عقل نباشد و درد سر نباشد .
و از پس بيماريهاى حادّه نيز « 21 » عطسه آمدن نشان قوت دماغ باشد . و پديد آمدن دانهها و بثرها « 22 » بر لب و بينى ، خاصه اندر تب « 23 » غب خالصه « 24 » نشان خير « 25 » باشد .
اشتهاى غذا نشان خير باشد در تبهاى حاده « 26 » . روز بحرانى « 27 » خون « 28 » بينى و يرقان نشان
هامش
( 1 ) . ل : نياد .
( 2 ) . ل : بود .
( 3 ) . م : رگها .
( 4 ) . س : - دايم باشد و .
( 5 ) . س : اشداد .
( 6 ) . س : - تا آنگاه . . . اعلم .
( 7 ) . م : + از مقالهء اول .
( 8 ) . س : - شناختن .
( 9 ) . ل و م : احوال .
( 10 ) . ل : - نيكى و بدى حال بيمار و .
( 11 ) . م : - و بيمارى .
( 12 ) . م : جست .
( 13 ) . م : باشد .
( 14 ) . س : بر .
( 15 ) . س : خسپد ؛ م : خفتد .
( 16 ) . م : + و .
( 17 ) . س : - كه .
( 18 ) . س : + بر وى .
( 19 ) . ل : بود .
( 20 ) . ل : حياتها ؛ م : حاستها .
( 21 ) . س : - نيز .
( 22 ) . م : تيرها .
( 23 ) . ل : - تب .
( 24 ) . م : - خالصه .
( 25 ) . س : خيرها .
( 26 ) . س : + و در بحرانى كه .
( 27 ) . س : بحران باشد .
( 28 ) . س : + از .