فصل : در رسوب
رسوب چيزى است متميّز از بول و در آن چهار چيز نگاه بايد « 1 » داشتن « 2 » : لون و قوام و دوام و مكان .
لون پنج نوع است : سپيد « 3 » و سرخ و زرد و سياه و تيره « 4 » . رسوب سپيد « 5 » دلالت بر نضج مادهء مرض مىكند ؛ هرگاه كه راست باشد « 6 » و هموار و اجزاى آن با يكديگر پيوسته در جميع مدت مرض ، دليل نيكحالى و سلامت « 7 » رنجور است . اگر اين رسوب در بعضى ايام مرض باشد و در بعضى ايام « 8 » نباشد ، دليل بر آنكه « 9 » قوت هاضمه نه قوى « 10 » است « 11 » بر « 12 » پختگى دايم . و اگر رسوب سپيد « 13 » بود « 14 » و ناهموار « 15 » ، علامت « 16 » پختگى ناتمام است .
رسوب سحابى كه بر بالاى بول باشد ، علامت « 17 » ابتداى پختگى است . و رسوب معلق « 18 » كه ميان « 19 » بول و قاروره باشد ، علامت « 20 » پختگى ميانه است « 21 » .
رسوب سياه علامت « 22 » سوختگى اخلاط باشد « 23 » . رسوب سياه « 24 » چون « 25 » غمامى « 26 » بود « 27 » ، علامت « 28 » سوختگى اندك باشد « 29 » و چون معلق « 30 » بود ، علامت « 31 » سوختگى
هامش
( 1 ) . س : - بايد .
( 2 ) . م : داشت ؛ س : + واجب بود .
( 3 ) . ل : سپيده ؛ م : سفيد .
( 4 ) . م : تيره و سياه .
( 5 ) . م : سفيد .
( 6 ) . ل : - باشد .
( 7 ) . م : سلامتى .
( 8 ) . م : - ايام .
( 9 ) . س : اندكى .
( 10 ) . س : قوتى ؛ ل : قوت .
( 11 ) . س : - است .
( 12 ) . م : در .
( 13 ) . م : سفيد .
( 14 ) . م : باشد .
( 15 ) . س : + دليل .
( 16 ) . م : نشان .
( 17 ) . م : نشان .
( 18 ) . س ، ل و م : متعلق ؛ « معلق آن است كه در ادرار شناور بماند » . ( قانونچه ، ص 73 ) .
( 19 ) . س : ميانه .
( 20 ) . م : نشان .
( 21 ) . س : + و .
( 22 ) . م : نشان .
( 23 ) . س : - رسوب سياه . . . باشد .
( 24 ) . م : + كه .
( 25 ) . ل : - چون .
( 26 ) . « غمام ، يعنى شبيه به ابر ، بدين جهت آن را سحابى نيز گفتهاند . » ( قانونچه ، ص 73 ، حواشى مترجم ) .
( 27 ) . ل : - بود .
( 28 ) . م : نشان .
( 29 ) . م : بود .
( 30 ) . س ، ل و م : متعلق .
( 31 ) . م : نشان .