در تفسير مجمع البيان در ذيل آيهء مورد بحث مىگويد :
زنان مأمور شدهاند كه روسرىهاى خود را بر روى سينهء خود بيفكنند تا دور گردن آنان پوشيده شود . گفته شده است كه قبلا دامنهء روسرىها را به پشت سر مىافكندند و سينههايشان پيدا بود . كلمهء جيوب ( گريبانها ) كنايه است از سينهها ، زيرا گريبانهاست كه روى سينهها را مىپوشاند . و گفته شده است كه از آن جهت اين دستور رسيده است كه زنان موها و گوشوارهها و گردنهاى خويش را بپوشانند . ابن عباس در ذيل اين آيه گفته است : زن بايد موى و سينه و دور گردن و زير گلوى خويش را بپوشاند .
تفسير صافى نيز بعد از ذكر جملهء
« وَ لْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلى جُيُوبِهِنَّ »
مىگويد : « براى اينكه گردنها پوشيده شود . »
بههرحال منظور اين است كه اين آيه در كمال صراحت حدود پوشش لازم را بيان مىكند . مراجعه به تفاسير و روايات اعمّ از شيعه و سنى و مخصوصا روايات شيعه كاملا مطلب را روشن مىكند و جاى ترديد در مفهوم آيه باقى نمىگذارد .
استثناى دوم :
« وَ لا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ
الخ » يعنى زينتهاى خود را آشكار نكنند مگر براى شوهران و . . .
استثناى اول مقدارى از زينت را كه نمايان بودن آن نسبت به عموم افراد جايز است معين كرد ، اما اين استثنا اشخاص معينى را نام مىبرد كه آشكار نمودن مطلق زينت براى آنان جايز است . در استثناى اول دايرهء مورد استثنا از نظر مواضع تنگتر و از نظر افراد وسيعتر است و در استثناى دوم برعكس است .
غالب اين اشخاص كه در آيه نام برده شدهاند همان كسانى هستند كه در اصطلاح فقه به نام « محارم » خوانده مىشوند و از اين قرارند :
1 .
لِبُعُولَتِهِنَّ
- شوهران
2 .
أَوْ آبائِهِنَّ
- پدران
3 .
أَوْ آباءِ بُعُولَتِهِنَّ
- پدر شوهران
4 .
أَوْ أَبْنائِهِنَّ
- پسران
5 .
أَوْ أَبْناءِ بُعُولَتِهِنَّ
- پسر شوهران
6 .
أَوْ إِخْوانِهِنَّ
- برادران
7 .
أَوْ بَنِي إِخْوانِهِنَّ
- پسر برادران