جواب :
ظاهر اين است كه نماز جايز باشد .
مسألهء 79 - :
هرگاه فقيه فتوا دهد كه اقتدا به فلان كس مىتوان كرد ، احتياج به شهادت عادل ديگر هست ، يا همان فتواى او كافى است ؟
جواب :
ظاهرا اگر آن شخص امامت مىكند ظاهر الصلاح باشد و فسقى از او نديده باشند فتواى فقيه كافى باشد .
مسألهء 80 - :
گاه مىشود كه جماعت صلحا كه از همه جهت ديندارى ايشان بر ما معلوم است حدتى در مزاج ايشان هست ، و به اندك امرى از جا در مىآيند ، و به بعضى مردم صالح يا غير صالح تندى و درشتى مىكنند ، و كسر قلب آن جماعت مىشود ، خواه تقصير ايشان در مرتبهاى باشد كه بايد تأديب كرد يا نه ، آيا مضر باشد به امامت ايشان يا نه ؟ و اگر مضر باشد بعد از آن علاج همان استغفار كافى است ، يا استرضاى آن شخص به كار است ، و اگر نقصان داشته باشد همين كه مداومت استغفار از آن شخص مىشنويم كافى است ، يا در اصل محمل صحيح قرار دهيم كه موقعش بوده و ضرر ندارد به عدالت و امامت ؟
جواب :
اگر صلاح و ديندارى او مظنون شده باشد ، و فعل او محمل صحيح داشته باشد بر محمل صحيح حمل بايد كرد ، و اللّه يعلم .
مسألهء 81 - :
قصد كردن در نماز جماعت به پيشنماز معين شرط است ، و اگر دو كس باشند كه امامت مىكرده باشند ، و قصد يكى كند و اتفاقا ديگرى ايستاده باشد چه صورت دارد ؟
جواب :
ظاهرا درست باشد ، و قصد كردن به امام معين از حديث ظاهر نمىشود ، و هرگاه مىداند كه هر دو عادلاند و اقتدا مىكند ظاهرا كافى باشد .