از آن به قدر يك نفس صبر كند و دستها را بلند كرده اللّه أكبر بگويد .
بعد از آن كه تكبير تمام شود خم شود براى ركوع به اين روش كه به دستها زانو را به روش لقمه بگيرد ، و آن قدر خم شود كه قطرهء آبى بر پشت او ريزد به هيچ طرف ميل نكند ، و سر را در وقت ركوع راست بگيرد كه مساوى پشت شود ، و سبحان ربي العظيم و بحمده سه مرتبه بگويد .
و بعد از اتمام ذكر سر از ركوع برداشته راست بايستد ، و اندك صبر كند ، و سمع اللّه لمن حمده بگويد ، و در حال قيام اللّه اكبر بگويد ، و به سجود رفته اول دستها را بر زمين رساند .
و بايد در وقت سجود هشت عضو بر زمين باشد : پيشانى ، و كف دستها ، و هر دو زانو ، و هر دو سر انگشتان مهين پاها و سر بينى ، و پيشانى را بر چيزى گذرد كه از جملهء زمين باشد ، و مأكول و ملبوس عادتى نباشد ، و بهتر آن است كه بر خاك سجده كند ، خصوصا تربت امام حسين عليه السلام ، و در وقت سجود بايد بال گشاده باشد ، و در ركوع و سجود هيچ عضوى از آن بر عضوى ديگر نباشد ، و بعد از قرار گرفتن اعضاى سجود سبحان ربى الاعلى و بحمده سه مرتبه بگويد .
و بعد از اتمام ذكر سر از سجده بر دارد ، و درست به نشيند ، به روشى كه پشت پاى راست بر شكم پاى چپ باشد ، و اللّه أكبر بگويد ، و بعد از آن بگويد أستغفر اللّه ربي و أتوب اليه ، و اللّه أكبر بگويد ، و بعد از آن سجدهء دوم را به روش سجدهء اول بجاى آورد .
و بعد از آن كه بنشيند اللّه أكبر بگويد ، و به جهت جلسهء استراحت اندك صبر كند ، و بحول اللّه تعالى و قوته أقوم و أقعد گفته برخيزد .
و بعد از آن كه درست ايستاد حمد و سوره مثل ركعت اول بخواند ،
بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 555
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٥٥٥