و فتوى به غير علم نمىداده باشد ، و از غيبت كردن و غيبت شنيدن مؤمنان احتراز كند .
اكثر پيشنمازان اين زمان را دغدغهء عمده كه هست در همين باب عدم اخذ مسائل از مأخذ شرعى و جرأت در فتاوى و غيبت كردن و شنيدن ، كه شيوع در اين مجالس در اين زمان دارد .
و عدالت به شهادت دو عادل و شياع ثابت مىشود ، چنانچه از اهل محلهء او از كسى پرسند گويد ما نديدهايم از او به غير از خوبى ، و ملازم جماعت باشد نيز عادل است .
و در نماز جماعت بهتر اين است كه صفها متصل باشد ، و از پيشنماز با صف پيش دور نباشد ، و در نيت نماز همين كه بخاطرش هست كه نماز ظهر مثلا مىكند اقتداء به پيشنماز حاضر از جهت فرمانبردارى و رضاى خدا كافى است در نمازهائى كه بلند مىخوانند ، چنانچه صداى قرائت پيشنماز را هيچ نشنوند قرائت كنند ، و اگر بشنوند گوش كنند قرائت او را .
و در دو ركعت آخر نمازها تسبيح بگويد به روش مذكور . و در نمازهائى كه آهسته مىخوانند در دو ركعت اول در محل قرائت سبحان اللّه بگويد ، و باقى افعال و اذكار نماز را به غير قرائت جميع را مأمومين مىبايد بجاى آورند اما بعد از پيشنماز ، و در جميع تابع باشند ، تا او به ركوع و سجود نرود ايشان نروند ، و تا سر از ركوع و سجود بر ندارد ايشان بر ندارند . و اگر امام به ركوع رفته باشد ، احتياط اين است كه اقتدا نكنند ، و صبر كنند كه در ركعت ديگر اقتدا كنند .
و اگر چنانچه كسى در ركعت دوم و سوم يا چهارم اقتدا كند ، اين ركعت را اول نماز خود قرار مىدهد ، و حساب نماز خود را
بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 558
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٥٥٨