على الصلاة ، حي على الفلاح ، حي على خير العمل ، اللّه أكبر ، لا إله الا اللّه ، هر يك از اين فصول را دو مرتبه .
و بعد از آن كه فاصلهء ميان اذان و اقامت به دعاى منقول يا نشستن يا سجده كردن به عمل آورد اقامه بگويد مثل اذان ، مگر آن كه در اول اقامت اللّه أكبر دو مرتبه بگويد ، و بعد از حي على خير العمل قد قامت الصلاة دو مرتبه مىگويد ، و در آخرش تهليل يك مرتبه .
و بعد از آن كه هفت مرتبه اللّه أكبر بگويد ، و يكى از آنها را به قصد تكبير احرام بگويد و بهتر آن است كه اول يا آخر را بعد از نيت نماز به قصد تكبير احرام بگويد به اين روش : سه مرتبه اللّه أكبر بگويد ، و دعاى منقول را بخواند ، و بعد از آن دو مرتبه اللّه أكبر بگويد ، و دعاى منقول را بخواند ، و بعد از آن اللّه أكبر بگويد .
و بعد از آن كه قصد كرد ، و در خاطر او هست مثلا كه دو ركعت نماز كه در صبح حق سبحانه و تعالى واجب كرده بجا مىآورد به جهت فرمانبردارى و رضاى خدا ، و دستها را بلند كرده مقابل گوشها اللّه أكبر بگويد ، و دعاى توجه را بر وجه منقول بخواند ، و أعوذ باللّه من الشيطان الرجيم گفته آهسته ، بسم اللّه را در جميع نمازها بلند بگويد .
و الحمد للّه را سنجيده به روشى كه قراء به لهجهء عرب نقل كردهاند بخواند ، خصوصا ملاحظه نمايد در اداى مخارج حروف كه به يك ديگر مشتبه نشود . و همچنين رعايت تشديد و اعراب كرده كه مشتبه نشود ، و مد متصل را ترك نكند .
و بعد از آن كه حمد تمام شود ، به قدر نفس زدن صبر كند ، و شروع به سوره كند ، و سورهء كاملى به روش مذكور بخواند ، و بعد
بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 554
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٥٥٤