تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 535

مساهمون:

ص٥٣٥
مىگويم برويد ، مىگوئيد عين شدت سرما است ، ما را مهلت ده تا سرما بر طرف شود ، هرگاه شما از گرما و سرما مىگريزيد پس از شمشير بيشتر خواهيد گريخت . اين مردمان‌اند چند كه مثل عقلهاى طفلان و زنان داريد ، كاش هرگز شما را نديده بودم و شما را نمىشناختم ، دلم را پر از چرك و سينه‌ام را پر از خشم كرديد ، و بسكه نافرمانى كرديد رأى مرا ضايع كرديد . قريش مىگويد كه پسر ابو طالب شجاع است اما علم جنگ را نمىداند ، كى از ما داناتر است به جنگ ؟ و كى از من بيشتر جنگ كرده است ؟ هنوز بيست سال نداشتم كه شروع به جهاد كردم ، و اكنون از شصت سال گذشته‌ام ، اما كسى را فرمان نبرند چه رأى به كار برد « 1 » . و در حديث ديگر فرمود : حق تعالى جهاد را واجب ساخته و عظيم شمرده ، و آن را موجب نصرت و يارى گردانيده ، و اللّه كه دين و دنيا به اصلاح نمىآيد مگر به جهاد « 2 » . و از حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله منقول است كه هر كه پيغام جهادكننده را به اهلش برساند چنان است كه بنده آزاد كرده باشد ، و در ثواب جهاد او شريك باشد « 3 » . و در حديث ديگر فرمود : جهاد كنيد كه باعث عزت و بزرگوارى فرزندان شما مىشود « 4 » . تمت الرسالة بعون اللّه و توفيقه .
هامش
( 1 ) فروع كافى 5 / 4 - 6 . ( 2 ) فروع كافى 5 / 8 ، ح 11 . ( 3 ) فروع كافى 5 / 8 ، ح 9 . ( 4 ) فروع كافى 5 / 8 ، ح 12 .