از جميع بوهاى خوش احتياطا ، مگر خلوق كعبه و بوى خوش بازار عطاريان ميان صفا و مروه كه بر دماغش خورد .
و پوشيدن رخت دوخته يا چيزى كه شبيه به دوخته باشد مانند كپنك ، مگر زنان را بنا بر مشهور ، و سرمهء سياه يا خوشبو در چشم كشيدن ، و نظر در آئينه كردن با قصد زينت و بىقصد على الاحوط .
و پوشيدن مردان چيزى را كه پشت پا را بپوشاند .
و دروغ گفتن ، و دشنام دادن ، و تفاخر نمودن ، و لا و اللّه و بلى و اللّه گفتن براى قسم ، و از هر قسمى على الاحوط . و كشتن شپش و كيك ، و مانند اينها از جانوران بدن ، و كنه شتر را از شتر انداختن على الاحوط .
و پوشيدن زنان زيور را به قصد زينت ، و زينتى كه معتاد ايشان نباشد احتياطا ، و ظاهر كردن مطلق زيور به مردان خصوصا شوهر .
و بر خود ماليدن روغن خوشبو و غير آن ، و ازالهء مو از بدن خود و ديگرى به هر نحو كه باشد .
و پوشانيدن سر به دستار و كلاه و مانند اينها ، و به گل و حنا و امثال آنها نيز احتياطا ، و سر به آب فرو بردن مردان را و زنان را نيز احتياطا ، و زنان را روى پوشيدن ، و مردان را در حال راه رفتن در زير سايه بودن اگر سواره باشند و پياده نيز احتياطا .
و ناخن گرفتن ، و خون از بدن بيرون آوردن احتياطا ، و پوشيدن حربه و سلاح بىضرورتى احتياطا ، و حنا به جهت زينت گذاشتن .
و مكروه است احرام گرفتن در جامهء سياه و سرخ و نارنجى و زرد تيره ، و بر بالاى اينها خوابيدن ، و در جامهء چركين احرام بستن ، و جامههاى علمدار پوشيدن ، و داخل حمام شدن و ازالهء چرك از بدن كردن ، و لبيك گفتن كسى را كه اين كس را آواز كند ، بلكه
بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 475
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٤٧٥