كه به يلملم خود را برسانند كه اكنون سعديه مىگويند ، و از آنجا احرام بگيرند ، و به محاذات ميقات اكتفا نكنند .
و اگر مضطر شوند و نتوانند به ميقات رسد در محاذات ميقات احرام بگيرند ، و در ابتداى حرم نيز تجديد احرام به كنند اگر وقت نباشد كه به ميقات بر گردند .
و احوط آن است كه از اول ماه ذى القعده موى سر و ريش را بگذارد ، و اگر سر بتراشد احوط آن است كه گوسفندى بكشد .
و پيش از احرام سنت است كه موى زير بغل را ازاله كند ، و ناخن و شارب بگيرد ، و موى پشت زهار را به نوره ازاله كند ، بلكه كل بدن را نوره بگذارد و بدن را از چرك و كثافت پاك كند . و غسل احرام بكند ، و احوط آن است كه غسل را ترك نكند . و نيت غسل چنين بكند كه غسل احرام عمرهء تمتع مىكنم قربة الى اللّه تعالى .
و چون غسل كند اين دعا را بخواند :
بسم الله و باللّه ، اللهم اجعله لى نورا و طهورا و حرزا و امنا من كل خوف و شفاء من كل داء و سقم ، اللهم طهرنى و طهر لى قلبى ، و اشرح لى صدرى ، و اجر على لسانى محبتك و مدحتك و الثناء عليك ، فانه لا قوة لى الا بك ، و قد علمت ان قوام دينى التسليم لامرك ، و الاتباع لسنة نبيك صلواتك عليه و آله .
و چون جامههاى دوخته را كند ، بهتر آن است كه نيت كند كه جامههاى دوخته را مىكنم قربة الى اللّه . و چون از غسل فارغ شود دو جامه بپوشد كه دوخته نباشد ، و حرير نباشد ، و پوست و موى حيوانى كه گوشت آن را نخورند نباشد ، و احوط آن است كه ته نما نباشد ، و پاك باشد ، يكى را لنگ كند ، و بايد ميان ناف و زانوى او را بپوشاند ، و ديگرى را بر دوش گيرد .
بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 473
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٤٧٣