نبايد فرهنگ جهاد و شهادت را ، كه اسلام آورده بود ، در گسترش اسلام ناديده گرفت . اختلاف و دو دستگى در دوران خلافت امام على عليه السلام نتيجهء شيوهء حكومت خلفاى پيشين بود ؛ به خصوص در دوران خليفهء سوم كه عدالت خواهى و انسان دوستى ، به زر اندوزى و تعصب قبيلهاى تبديل شد و امام مىخواست اين ملت دنيا طلب و زر اندوز را به دوران رسولاللَّه صلى الله عليه و آله باز گرداند . دنيا طلبان با چنين حكومتى مخالفت كردند و با قدرتهاى مالى كه پيشتر اندوخته بودند ، ارتشى را براى جنگ با على عليه السلام ترتيب دادند و امام نيز به فرمان پيامبر و صريح آيات قرآن با آنان جنگيد . « 1 » بنابراين ، اختلافات ، معلول حكومت على عليه السلام نبود ، بلكه معلول تربيتهاى نادرست پيشينيان بود كه پذيراى حكومت عدل الهى نبودند .
هامش
( 1 ) . صحيح ابن حبان ، ج 15 ، ص 285 ، حديث 6937 ؛ مستدرك حاكم ، ج 3 ، ص 122 ؛ مسند احمد ، ج 17 ، ص 360 ، حديث 11258 .