پاسخ جوان شيعى به پرسشهاى وهابيان — صفحة 71

انصار بر كشتگان خويش سوگوارى مىكردند . ناگاه پيامبر صلى الله عليه و آله به خاطرش آمد كه عمويش حمزه ، كه شربت شهادت نوشيده است ، سوگوار ندارد ، از زنان انصار خواست همچنان كه بر نزديكان خود اشك عاطفه مىريزند بر حمزه نيز گريه كنند . « 1 » وقتى پيامبر بر مرگ يكى از دخترانش مىگريست ، عبادةبن صامت از علت گريه پرسيد . حضرت پاسخ دادند : گريه ، رحمتى است كه خداوند در نهاد فرزندان آدم قرار داده است و خداوند فقط بر بندگان عطوف خود رحم خواهد كرد . « 2 » ولى درگذشت شخصيت‌هاى اسلامى و رهبران دينى حساب ديگرى دارند . سوگوارى در ايّام درگذشت آنان ، نه تنها به معناى بىصبرى شخصى نيست ، بلكه به معناى نوعى حمايت از آنان و دعوت به راه آنان است . آنان جهادگران واقعى اسلام بودند كه هرگز با ظالمان اموى و عباسى نساختند و شربت شهادت نوشيدند . راهپيمايى و به اصطلاح مردم ، هيئت‌هاى عزادارى ، براى احياى مكتب آن‌هاست و هر نوع سينه‌زنى و نوحه سرايى ، همه و همه به منظور زنده كردن راه و رسم آن‌هاست كه بار ديگر امت اسلامى در دام منافقان ستمگر نيفتند كه « مرگ سرخ به از زندگى ننگين است » .