پاسخ جوان شيعى به پرسشهاى وهابيان — صفحة 244

پشيمان شده ، به پيروى از قول يك عابد ، رو به صحرا نهادند و گريه و زارى كردند و خداوند توبه‌شان را پذيرفت و عذاب از ايشان برگشت . اينجا است كه قرآن كريم مىفرمايد : فَلَوْ لا كانَتْ قَرْيَةٌ آمَنَتْ فَنَفَعَها إِيمانُها إِلَّا قَوْمَ يُونُسَ لَمَّا آمَنُوا كَشَفْنا عَنْهُمْ عَذابَ الْخِزْيِ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ مَتَّعْناهُمْ إِلى حِينٍ . « 1 » « چرا هيچ يك از شهرها ايمان نياوردند تا ايمانشان براى آن‌ها سودمند گردد ؟ جز مردم يونس كه چون ايمان آوردند ، عذاب رسوا كننده را از آنان برداشتيم و تا پايان عمرشان آن‌ها را بهره‌مند ساختيم . » گويند : قرار بود بر قوم يونس عذاب فرود آيد ، ليكن بدا رخ داد و به تعبير عربى « بَدَا للَّهِ أَنْ يُعَذِّبَهُم » . به يقين اين تعبير ، مجازى است ؛ يعنى از ديدگاه مردم ، كه از گذشته و آينده آگاه نيستند ، چنين به نظر آمد كه نظر خدا برگشت و در ارادهء او - جلّ جلاله - دگرگونى رخ داد . در حالى كه تغييرى رخ نداده و به تعبير علمى « ابداء » بوده ؛ يعنى پرده برداشته شد و حقيقت آشكار گشت و در حقيقت « بداء » نيست بلكه « ابداء » و اظهار چيزى است كه بر ديگران پنهان و براى خداوند روشن بوده است كه آن‌ها توبه خواهند كرد و آنان را عذاب نخواهد فرستاد . حال چرا « بدا للَّه » مىگويند اين به خاطر پيروى از پيامبر گرامى است كه در چنين موردى كلمه « بدا للَّه » به كار برده است . وبخارى آن را در صحيح خود نقل