پاسخ جوان شيعى به پرسشهاى وهابيان — صفحة 243

گردآورندهء اين پرسش‌ها است ! گذشته از اين ، او دو مطلب را در اينجا آورده كه به ظاهر بى ارتباط هستند : 1 . شيعه به بدا عقيده دارد . 2 . شيعه مدعى است امامان از غيب آگاهى دارند . و نتيجه گرفته است كه امامان شيعه از خدا داناترند ! به خدا پناه مىبريم از دروغ و افترا بر هر انسانى ، تا چه رسد به متهم كردن مسلمانان ! اكنون هر دو را توضيح مىدهيم : 1 . « بداء » آن است كه انسان با اعمال بدِ خود ، سرنوشت نيكش را عوض مىكند . همچنين با اعمال نيك خود ، سرنوشت بدش را دگرگون مىسازد و آيهء : يَمْحُوا اللَّهُ ما يَشاءُ وَ يُثْبِتُ وَ عِنْدَهُ أُمُّ الْكِتابِ « 1 » ناظر به همين معنا است . محدث بزرگ اهل سنت ، جلال الدين سيوطى در كتاب الدر المنثور ، در تفسير اين آيه ، رواياتى از پيامبر خدا آورده كه انسان با اعمال نيك خود ، مانند نيكوكارى به پدر و مادر و صدقه ، قسمتى از تقدير را عوض مىكند و حديث معروف « الصَّدَقَةُ تَدْفَعُ الْبَلَاءَ » ناظر به همين است . « 2 » « بداء » به اين معنى ، مورد پذيرش همهء مسلمانان است و هرگز به معناى نسبت ناآگاهى دادن به خداوند نيست . براى نمونه ، قوم يونس بر اثر نافرمانى ، مستحق نزول عذاب شدند و پيامبرِ آنان ( يونس ) از نزول عذاب خبر داد و خود منطقه را ترك كرد و از آنجا دور شد . ولى آنان