پيامبر در وضعيت سختى قرار گرفت با اين حال تقيه نكرد ، چگونه است امامان شيعه از تقيه استفاده كرده‌اند ؟ پاسخ تقيه از « وقى ، يقي » اشتقاق يافته ؛ يعنى سپر شدن در برابر دشمن . عقل و خرد داورى مىكنند كه بايد براى پيشبرد مقاصد ، از ابزار مشروع بهره گرفت . اگر معناى تقيه اين است ، پس خود پيامبر سه سال از دعوت خود را در مكه با تقيه گذراند ؛ يعنى تبليغ زيرزمينى داشت ، امّا به‌طور علنى تبليغ نمىكرد ، آنگاه كه آيهء : فَاصْدَعْ بِما تُؤْمَرُ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ * إِنَّا كَفَيْناكَ الْمُسْتَهْزِئِينَ . « 1 » فرود آمد ، تقيه ممنوع شد . تقيّه سلاح انسان ناتوان است در مقابل دشمن ستمگر و بىرحم ، كه آزادى عمل و اظهار عقيده را از انسان سلب مىكند . اگر در تقيه نكوهشى هست ، مربوط به افرادى است كه آزادىها را از امامان شيعه سلب مىكردند ، نه بر آن‌ها كه سعى در حفظ آرامش و وحدت مسلمين داشتند . به هر حال ، اين سؤال نيز تكرارى است و در گذشته پاسخ آن را گفته‌ايم .