شتر خلافت بر در خانهء او زانو زند . انصار بر خدمات خود نسبت به پيامبر افتخار مىكردند . مهاجر به انتساب خود با پيامبر . در اين ميان ، آنچه مطرح نبود ، خواست خدا و رسول و مصالح اسلام بود . 2 . در واقع از جماعت سقيفه چهار نفر با ابوبكر بيعت كردند ؛ دو نفر از مهاجران ؛ عمر و ابوعبيده و دو نفر از انصار ؛ با نامهاى بشيربن سعد از خزرج ، اسيد بن خضير رييس اوسيان . بقيهء افراد اصلًا مطرح نبودند ؛ زيرا رأى شيخ قبيله جانشين رأى همگان بود . 3 . جريان سقيفه ( كه ما از آن به صورت كم رنگ ، بدون اشاره به گوشههاى سهمگين آن ، ياد كرديم ) ، حاكى از آن است كه اين بيعت در فضاى بسيار متشنج صورت پذيرفت و تهديد و ارعاب ، بدنهء اخذ بيعت را تشكيل مىداد . گردآورندهء اين پرسشها اگر برگى از تاريخ سقيفه را خوانده بود ، دربارهء آن اين همه رجز خوانى نمىكرد . سرانجام بيعتى صورت پذيرفت كه سعدبن عباده رييس خزرجيان ، بهوسيلهء جن ! در بيابان كشته شد و لقب « قتيلالجن » به خود گرفت . طبرى از عمربن خطاب دربارهء سقيفه چنين نقل مىكند : « كانت فلتة كفلتات الجاهلية » ؛ « 1 » « كارى حساب نشده همانند كارهاى دوران جاهليت بود » ، حتى خود عمربن خطاب بعدها بر آن تصريح كرد : « كانت بيعة أبي بكر فلتة ، وقى اللَّه شرّها . . . » « 2 » ؛ بيعت ابىبكر كارى نسنجيده بود ، خدا شر آن را از ما دور گرداند . »
پاسخ جوان شيعى به پرسشهاى وهابيان — صفحة 211
مساهمون: محمد طبرى
ص٢١١
هامش
( 1 ) . تاريخ طبرى ، ج 2 ، ص 459
( 2 ) . تاريخ طبرى ، ج 2 ، ص 446