پاسخ جوان شيعى به پرسشهاى وهابيان — صفحة 165

الأمر » را نيز واجب مىشمارد ، آنجا كه مىفرمايد : يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُوْلِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ . . . . « اى كسانىكه ايمان آورده‌ايد ! از خدا و پيامبر و فرمانروايان خويش ، فرمان ببريد . . . » در اين‌جا بر دو مقام پيشين ، اولى الأمر نيز افزوده شده و در اين استدلال تفاوتى نيست كه اولى الامر را چگونه تفسير كنيم . در آيهء ديگر ، خداوند دستور مىدهد كه اسرار مسائل حساس را نزد همگان بازگو نكنند ، بلكه آن را به « اولى الامر » ارجاع دهند . « 1 » خداوند امر كرد كه رسول را اطاعت كنيم و او نيز به اطاعت از ثقلين فرمان داده است . احمد بن حنبل مىگويد : اطاعت پيشوايان و زمامداران ؛ خواه نيكوكار باشند خواه بدكار ، از واجبات است . هركس رداى خلافت بر دوش كند و مردم گرد او جمع شوند و يا كسى كه با شمشير به اين مقام برسد و خود را اميرمؤمنان بخواند ، اطاعت او لازم است . « 2 » ابوجعفر طحاوى ، در رسالهء خود به نام « بيان السنة والجماعه » كه امروزه در دانشگاه مدينه ، از كتب درسى است ، مىنويسد : سرپيچى از فرامين سلاطين و اميران ، هر چند ستمگر باشند ، جايز نيست و ما هرگز دست از اطاعت آنان برنمىداريم و اطاعت آنان ، اطاعت خداست ، تا