امام صادق عليه السلام در پاسخ زنى كه پرسيد : آيا ابوبكر و عمر را دوست بدارم ؟ فرمود : آن‌ها را دوست بدار . . . » « 1 » و نيز امام باقر عليه السلام ابوبكر را صديق ناميد ، امّا شما . . . ؟ « 2 » پاسخ در بارهء حديث نخست ، به نظر مىرسد گرد آورندهء پرسش‌ها چون به اصل كتاب مراجعه نكرده و فقط به سايت‌هاى مخالفان شيعه و همفكرانش سر زده ، در نقل حديث خيانت كرده است . بخشى از حديث را نقل و بخشى را حذف كرده است . خلاصهء حديث چنين است : زنى به نام امّ خالد كه فرماندار مدينه به نام يوسف بن عمر ، زمينى را به او بخشيده بود ، به درِ خانهء امام صادق عليه السلام آمد و اجازهء ورود خواست . ابوبصير مىگويد : امام صادق عليه السلام به من فرمود : دوست دارى سخن او را بشنوى ؟ گفتم : آرى . گفت : اكنون كه چنين است اجازهء ورود به او بده . آنگاه به ابوبصير فرمود : بر روى فرشى كه من نشسته‌ام بنشين به نشانهء اين كه تو از نزديكان من هستى . زن وارد شد و سخن گفت . او زنى سخنور بود . از امام صادق عليه السلام دربارهء دو نفر