پاسخ جوان شيعى به پرسشهاى وهابيان — صفحة 156

بنابراين ، پشتوانهء احتجاج ، حديثى است از كتابى كه : 1 . مؤلف آن مجهول و ناشناخته است . 2 . سند آن به جابر بن زيد جعفى مىرسد كه نجاشى دربارهء او گفت : « كَانَ مُخْتَلِطاً » ؛ « صحيح و سقيم را به هم مخلوط مىكرد . » « 1 » آيا صحيح است با چنين روايتى شيعه را متهم كرد ؟ و نيز در ضمن همين سؤال مىگويد : امام در تفسير آيهء . . . فَالَّذِينَ آمَنُوا بِهِ وَعَزَّرُوهُ وَنَصَرُوهُ وَاتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِي أُنزِلَ مَعَهُ أُوْلَئِكَ هُمْ الْمُفْلِحُونَ ، رستگاران را چنين تفسير كرده است : « الَّذِينَ اجْتَنَبُوا الْجِبْتَ وَ الطَّاغُوتَ أَنْ يَعْبُدُوهَا وَ الْجِبْتُ وَ الطَّاغُوتُ فُلَانٌ وَ فُلَانٌ وَ فُلَانٌ » . در اين‌جا حضرت مصداق را بيان مىكند . جبت و طاغوت هزاران مصداق دارد . حضرت در اين آيه به سه مصداق آن اشاره مىكند . آيا اين تحريف آيه است ؟ تحريف به معناى كم و زياد كردن است ، نه تفسير كردن . احاديثى كه در اين مورد آورده ، همگى جنبهء تفسيرى دارد و او تصوّر كرده كه تفسيرها جزو آيه هستند ؛ مثلًا : آيهء وَمَنْ يُطِعْ اللَّهَ وَرَسُولَهُ يُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ كه از امام صادق عليه السلام نقل شده ، او تصور كرده آنچه در ميان دو خط از امام صادق عليه السلام نقل شده ، جزو آيه است ، در حالى كه تفسير آيه است نه آيه .