« پيامبر صلى الله عليه و آله به آنچه از سوى پروردگارش بر او نازل شده ، ايمان آورده است و همهء مؤمنان هم به خدا و فرشتگان او و كتابها و پيامبرانش ايمان آوردهاند و مىگويند : ميان هيچ يك از پيامبران او فرقى نمىگذاريم و مىگويد : شنيديم و فرمان برداريم . پروردگارا ! آمرزش تو را انتظار داريم و بازگشت ما به سوى توست . » آگاهى پيشوايان از كتب آسمانى ، سبب پيروزى اسلام و مسلمانان بر دانشمندان اهل كتاب بوده است ؛ زيرا در اين كتابها نام و اوصاف مبارك پيامبر خدا وارد نشده است ؛ چنان كه مىفرمايد : الَّذِينَ آتَيْنَاهُمْ الْكِتَابَ يَعْرِفُونَهُ كَمَا يَعْرِفُونَ أَبْنَاءَهُمْ . . . ؛ « 1 » « پيامبر اسلام را مىشناسند همچنان كه فرزندان خود را مىشناسند . . . » و تفصيل آن در مناظرهء امام رضا عليه السلام با علماى اهل كتاب در مجلس مأمون ، آمده است . « 2 »
پاسخ جوان شيعى به پرسشهاى وهابيان — صفحة 140
مساهمون: محمد طبرى
ص١٤٠
چرا پيامبر صلى الله عليه و آله وقتى فرزندش ابراهيم وفات يافت به سر و صورتش نزد ؟
پاسخ
اين پرسش تكرارى است و پاسخ آن را در پرسش يازدهم آورديم .
هامش
( 1 ) . بقره : 146
( 2 ) . احتجاج طبرسى ، ج 2 ، باب مناظرات امام رضا عليه السلام ، صص 422 - 401 و در كتاب « تحف العقول » حرّانى نمونههايى از علم امامان به زبور داود و صحيفهء ابراهيم و تورات وارد شده است .