نسلهاى آيندهء مسلمانان ، بزرگترين امتياز مذهبى براى خود مىدانند و ساير مسلمانان را به شرك و بت پرستى متّهم مىسازند . مثلًا نويسنده و مورخ معاصر « احمد سباعى » مكّى با اشاره به اين نوع مراسم و اجتماعات و ادعيه و زيارات ، مىگويد : « اين بدعتها ! از دوران فاطمىها و در اثر تمايل و تشيّع آنان نسبت به اهل بيت به وجود آمده بود و در طول تاريخ ادامه داشت تا اينكه سعودىها در سال 1343 به مكّه وارد شدند و اين اعمال را ابطال و اين مراسم را الغاء نمودند . « 1 » آرى ، آنان در عقيدهء خود آنچنان پافشارى و اصرار ورزيدند كه حتّى مسافرت به شهر مدينه را ، اگر توأم با قصد زيارت قبر پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله باشد ، عملى حرام و گناهى بس بزرگ و غير قابل بخشودنى دانستند .
هامش
( 1 ) . احمد سباعى ، تاريخ مكّه ، چاپ ششم ، ج 1 ، ص 216