« بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم ، ذكراللَّه اكبر و به يستفتح المستفتحون و أنتم مفاتيح الدنيا و الآخرة ، فقد بلغ مولاك كلامك عدوّ اللَّه وعدوّ رسوله فحمدت اللَّه على ذلك و سألته أن يفي بك الى الدرجة العليا . . . »
« . . . ياد خدا بزرگترين ذكرها است و هر امرى بايد با ياد و نام او شروع شود و شما خاندان ، مفاتيح و كليدهاى خير دنيا و آخرت هستيد . اين خادم و غلام تو گفتار تو را كه با دشمن خدا و دشمن رسولش انجام گرفته دريافت نمود ، از خداوند مسألت دارم تو را بر اين اظهار حقيقت از مقامى و الا برخوردار سازد . » « 1 »
عقيل بن ابىطالب ابوالشهدا
يكى از افتخارات و امتيازاتى كه عقيل بن ابىطالب از آن برخوردار است اين است كه تعداد دوازده نفر از شهداى قيام عاشورا از اولاد و احفاد او مىباشند و اين افتخار بزرگ بجز وى و برادرش امير مؤمنان عليه السلام نصيب هيچيك از مسلمانان نگرديده است . و اينك معرفى اين شهدا :
شهدا از فرزندان عقيل
بلاذرى مىگويد : فرزندان عقيل كه با حسين بن على به شهادت رسيدهاند ، شش تن بودند ، آنگاه شعرى را كه در رثاى آنها سروده شده شاهد مىآورد :
يا عين جودي بعبرة و عويل * واندبي ان ندبت آل الرسول
تسعة منهم لصلب علىّ * قد ابيدوا وستةٌ لعقيل « 2 »
آنگاه مىگويد : محتمل است اين شهدا ، پنج نفر باشند بطورى كه بعضيها در بيت اخير به جاى كلمهء « ستة » « خمسة » خواندهاند و اين پنج شهيد را چنين معرفى مىكند :
هامش
( 1 ) . مشروح اين بخش از گفتار عقيل و نامه صعصعه در مروجالذهب ، ج 3 ، ص 45 آمده است .
( 2 ) « اى چشم ياريم كن با اشك و ناله و گريه كن اگر گريه كردى بر خاندان پيامبر . » « كه نه تن از آنان از صلب على كشته شدند و شش تن ديگر از اولاد عقيل . »