در بين اماميه ، اختلاف ديدگاه‌ها درباره‌ى اعتبار وعدم اعتبار سندهاى أحاديث تحريف‌نما ناچيز است . آنان أكثر قريب به اتفاق اين أحاديث را از نظر سند بىاعتبار مىدانند ودر اين مطلب تقريباً اتفاق نظر دارند « 2 » ؛ ليكن در بين أهل سنت از اين نظر نيز اختلاف شديد به چشم مىخورد ، به گونه‌اى كه گاهى ديدگاه‌ها در نقد سندهاى أحاديث تحريف‌نما ، متناقض‌اند ؛ « 3 » گروهى از آنان اين أحاديث را از نظر سند در نهايت صحت واعتبار مىشناسند وگروهى ديگر آنها را بىاعتبار وضعيف قلمداد مىكنند . در يك تقسيم‌بندى كلى ، أحاديث تحريف‌نما به دو گروه تقسيم مىشوند : گروهى كه در ظاهر جزء أحاديث به شمار مىآيند وفراخور سندشان يكى از اصطلاحات علم الحديث ( مانند : مسند ، مرسل ، مرفوع و . . . ) بر آنها منطبق مىشود ؛ وگروهى كه به كلى از دايره‌ى حديث بيرون‌اند وكاوش در ريشه‌ى تاريخي آنها نشان مىدهد كه چيزى جز افسانه‌هاى ساختگى در قرن يازدهم وپس از آن نيستند . افسانه‌ى سوره‌ى « نورين » و « ولاية » اين گروه را تشكيل مىدهند . از آن جا كه افسانه‌ى سوره‌ى « نورين » و « ولاية » بهانه‌اى واهى براي گروهى از وهابيان شده است تا از آن مصحف پنهانى نزد شيعه بسازند ، لازم است درباره‌ى منشأ ، منابع ومحتواى آن بحث نسبتاً گسترده‌اى صورت گيرد . ( بخش دوم ، پرسش‌هاى 11 - 19 ) .