يا أيها الرسول قد جعلنا لك في أعناق الذين آمنوا عهدا فخذه وكن من الشاكرين ؛ اى پيامبر ، ما براي تو بر عهدهى مؤمنان عهد وپيمانى قرار داديم ؛ آن را بگير واز شاكران باش .
چگونه پيامبر عهدي را كه به عهدهى مؤمنان ودر اراده واختيار آنان است ، اخذ كند وشاكر آن باشد ! ! شايد اين عبارت با تقليد از آيهى شريفهى 144 سورهى أعراف ساخته شده كه در آن خطاب به موسى عليه السلام مىفرمايد :
. . . يا موسى إني اصطفيتك على الناس برسالاتي وبكلامي فخذ ما آتيتك وكن من الشاكرين وكتبنا له في الْألواح من كل شيء . . .
در اين آيات دستور خداوند به گرفتن ألواح وسپاسگزارى موسى عليه السلام به خاطر نعمت اعطاى تورات به ايشان است كه قابل درك است ومعناى معقولى دارد .
باز در بندى ديگر مىگويد :
إن عليا قانت في الليل ساجد يحذر الآخرة ويرجوا ثواب ربه قل هل يستوى الذين ظلموا وهم بعذابىيعلمون ؛ به درستى كه على در شب قانت است وسجده مىگزارد واز آخرت مىهراسد واميد به پاداشپروردگارش دارد . بگو آيا آنان كه ستم كردند وآنان به عذاب من آگاهاند مساوىاند !
در اينجا عبارت « هل يستوى الذين ظلموا » چه جايگاهى دارد ؟ ومناسبت آن با ادامهى عبارت چيست ؟ شايد كسى كه اين عبارات را ساخته ، آيات 11 و 12 سورهى زمر در ذهنش بوده است كه در آخرش مىگويد : هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَالَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ ومىخواسته از اين آية الگوبردارى كند ، بدون آن كه به سبك وسياق آن آشنا باشد ؛ غافل از اين كه اين آية در مقام استفهام انكارى است . قرآن در مقام مقايسهى آنان كه براي خداوند از روى جهل وعناد شريك قرار دادند تا مردم را از راه بيرون برند وكساني كه در شبانگاه در پيشگاه خداوند فروتنى دارند وچشم اميد به رحمت أو دوختهاند ، مىفرمايد : هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَالَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ اما در عبارات
سلامة القرآن من التحريف (تحريف ناپذيرى قرآن) ( فارسى) — صفحة 178
مساهمون: فتح الله المحمدي ( نجارزادگان )
ص١٧٨