مرد و زن مذموم است .
اينجا بايد يادآورى كرد كه اگرچه فعاليتهاى زنان در عرصههاى سينما ، تئاتر ، شعر ، موسيقى ، نقاشى و غيره در قبل از انقلاب و پس از آن تفاوتهاى زيادى دارد ، ولى بايد توجه داشت كه عنوان جمهورى اسلامى ، هرگز حرامى را حلال نمىكند ، چنانكه عنوان شاهنشاهى هم نمىتواند حلالى را حرام كند ، و برخى از شركتهاى زنان در اينگونه جريانات شهوتانگيز است و روابط نامشروع را از طريق تحريكات سمعى و بصرى و . . . زيادتر مىكند ، و حتى همخوانى علنى زنان در برابر مردان حرام است ، زيرا صداى نازك زن ، خود تحريكآميز است ، چنانكه قرآن كريم خطاب بهزنان پيامبر مىافزايد : « فَلا تَخْضَعْنَ بِالقَولِ فَيَطمَعَالّذى فى قلبِه مرض » ( سورهى احزاب ، آيهى 32 )
مضمون آيهى مباركه ايناست كه صداى نازك زن در گفتار با عشوه و ناز و دلربايى ، سبب طمع كسى مىشود كه در دلش بيمارى شهوات حرام وجود دارد ، و نهىِ الهى نسبت بهزنان پيامبر ، براى اينگونه سخن گفتن ، وظيفهى ساير زنان را بهوضوح معين مىنمايد .
و خلاصه هرگونه تحريكاتِ شهوانى چه از مرد و يا از زن در شرع مقدس اسلام ممنوع مىباشد . آيا مىتوان پذيرفت كه موسيقى شهوتانگيز در زمان شاه حرام و اكنون حلال باشد ؟ خير ! قطعاً در جمهورى اسلامى كه بهاى خون شهيدان و جانبازان است ، حرامتر است ، زيرا عنوان جهانىاش جمهورى اسلامى است ، و هرگونه عمل و سخنى
نگرشى جديد بر حقوق بانوان در اسلام (فارسى) — صفحة 72
مساهمون: الشيخ محمد الصادقي الطهراني
ص٧٢