مراحلى خاص ايشان مىتواند بگويد اجازه ادامه كار را نمىدهم ؟ يا اين كه اجازه اول التزام به تمام لوازم آن مىباشد ؟
ب - آيا بين كار موقت و كار مستمر و هميشگى تفاوتى وجود دارد ؟
ج - آيا بين استخدام توسط اشخاص حقيقى يا حقوقى - خصوصاً دولتى - تفاوتى وجود دارد ؟
د ) آيا بين كارى كه با حق شوهر منافات داشته باشد با شغلى كه چنين منافاتى ندارد فرقى هست ؟
ه - آيا بين شغلى كه با رها كردن آن به صاحب كار يا ديگران لطمه جدى مىخورد با شغلى كه چنين نيست فرقى هست ؟ ( مثل ممنوعيت زن از ادامه تدريس در وسط سال تحصيلى كه باعث ضرر به آموزشگاه و محصلين مىگردد ) .
جواب )
الف - اجازه اشتغال اولًا ضرورى نيست ، و چنان كه زوج براى اشتغال مناسب شرعى و عرفيش نياز به اجازه زوجهاش ندارد عكس قضيه هم همين گونه است ، وانگهى اجازه در مواردش يا موقت است يا دايم يا بدون قيد . در دو صورت اول به همان قيد موقت يا دايم بايستى عمل شود و در صورت عدم قيد ، دوام يا موقت بودنش هم در صورتى كه عرفاً و شرعاً بعضى جريانات اين اشتغال را موقت كند كه معلوم و در غير اين صورت ، دايم است و زوج حق ممانعت زوجه را ندارد .
ب - بنابراين كار موقت و مستمر متفاوتند .
پرسش و پاسخهاى احكام قضايى بر مبناى قرآنى (فارسى) — صفحة 96
مساهمون: الشيخ محمد الصادقي الطهراني
ص٩٦