اصلاحيش مأمور است كه اين خود معناى غبطه مىباشد . درباره صغير و مجنون نيز چنين است كه اگر خودشان نيز بالغ بودند شايسته و يا بايسته است چنان كنند ولى در غير اين دو شرط مخصوصاً عدم اصلاح و چه بدتر افساد حق عفو هرگز در كار نيست چه براى بالغين و چه به ولايت از غيربالغين و بالاخره صرف عدم ضرر در غبطه كافى نيست بلكه بايد نفعى در كار باشد كه جانى اصلاح شود .
سؤال 28 )
در مورد توبه بفرماييد :
الف - در مواردى كه توبه مسقط حد است آيا اظهار لفظ دال بر توبه از طرف مجرم براى سقوط حد كافى است يا بايد عملى دال بر ثبوت توبه از او سر زده باشد ؟
ب - در مواردى كه توبه قبل از اقامه بينه مسقط حد است آيا ثبوت توبه قبل از بينه كافى است يا اظهار توبه عندالحاكم نيز بايد قبل از بينه باشد ؟
ج - آيا در توبه مسقط حد ، احراز توبه لازم است يا در صورت شبهه توبه نيز حاكم شرع مىتواند با تمسك به قاعده الحدود تدرء بالشبهات ، حد را اجرا نكند ؟
جواب )
در صورتى كه اظهار لفظى ، مورد تهمت نباشد و در حالت ترس جارى نگردد بلكه در حالت عادى بوده ، اين توبه مورد قبول است . زيرا قول و فعل مسلمان از نظر قاعده اسلامى محكوم به صحت مىباشد ليكن
پرسش و پاسخهاى احكام قضايى بر مبناى قرآنى (فارسى) — صفحة 40
مساهمون: الشيخ محمد الصادقي الطهراني
ص٤٠