قرآن بصراحت لهجه زمين را پرندهء كيهانپيماى سريع السير « 1 » و كشتى فضا نورد نيرومندى معرفى مينمايد « 2 » كه باراده الهى در جوّ پهناور آسمان شناور است « 3 » و آفريدگار بزرگ نيروهاى مرموزى در اين كيهانپيما نهاده كه هيچگاه از مسير معين خود منحرف نشده ، و بعمق بيكران فضا سقوط نكند .
و از حاصل جمع دلايل قرآن و احاديث پيشوايان دين چنان نمودار است كه :
زمين هرگز بر گردهء چيزى قرار ندارد ، نه بر گردهء ماهى ، نه بر خروس ، و نه بر گاو ، و نه موجودى بزرگتر ، و نه بر گردهء كرهاى از كرات آسمانى ، بلكه همچون ترن برقى كه بر مسيرى معين روان است ، راه شوسه و خط مشى كيهان پيماى ما جوّ پهناور آسمان است .
قال اللّه تعالى :
إِنَّ اللَّهَ يُمْسِكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ أَنْ تَزُولا وَ لَئِنْ زالَتا إِنْ أَمْسَكَهُما مِنْ أَحَدٍ مِنْ بَعْدِهِ إِنَّهُ كانَ حَلِيماً غَفُوراً
[ فاطر 41 ] .
خدا است كه آسمانها و زمين را از زوال و سقوط نگهبانست ، و اگر ( نگهبانى خود را از آنها باز گيرد و ) سقوط كنند ، احدى درپى اين حادثه ياراى حفظ آنها را ندارد كه او بردبار و بخشاينده است .
و قال :
وَ مِنْ آياتِهِ أَنْ تَقُومَ السَّماءُ وَ الْأَرْضُ بِأَمْرِهِ
[ روم 25 ] .
و از نشانه قدرت الهى است كه آسمان و زمين بارادهء او برجاى استوار ماندند .
آرى نگهبان كرهء زمين و ميليارد ميلياردها كرات ديگر آسمانى - كه برخى از آنها هزاران بار از زمين ما بزرگترند - تنها ارادهء الهى است ، و بهيچوجه استوانه و پايگاه محسوسى و ديدنى ندارند .
هامش
( 1 ) - آيه 25 سوره مرسلات چنان كه خواهد آمد .
( 2 ) - آيه 40 سوره يس چنان كه خواهد آمد .
( 3 ) - آيات 41 فاطر و 25 روم چنان كه خواهد آمد .