يك وقت هر دو را به زنى گيرند ) مگر آنچه پيش از نزول اين حكم ( در عصر جاهليت ) اتفاق افتاده است ، كه خدا از آن درگذشت ، زيرا خداوند در حق بندگان بخشنده ومهربان است . »
بينشهاى وحى
الف - شريعت اسلام گروهى از زنان را بر مردان حرام گردانيده كه از آن جمله است مادر رضاعى و خواهر رضاعى . اين تحريم در سياق بيان محارم نسبى همچون مادر و خواهر آمده است كه دلالت بر آن دارد كه خويشاوندى رضاع و شير دادن همچون خويشاوندى نسب است ، بنابر اين آنچه به وسيلهء خويشاوندى نسبى حرام مىشود ، به واسطهء خويشاوندى رضاعى نيز حرام مىگردد .
ب - اين بيان قرآنى كه مىفرمايد : ( وَأُمَّهَاتُكُمُ الَّلاتِي أَرْضَعْنَكُمْ ) « مادران رضاعى شما » و ( وَأَخَوَاتُكُم مِنَ الرَّضَاعَةِ ) « وخواهران رضاعى شما » ، گواه عدم انتشار حرمت است مگر پس از آن كه زن شيرده مادر گردد و دختر او خواهر كودك شير خوار ، وچنين نمىشود مگر پس از آن كه جسم او از شير اين زن رشد كند ، وچنان كه در حديث شريف آمده است استخوان او محكم و گوشت او برويد و اين ، پس از ده بار شير دادن يا بيشتر يا پس از يك شبانه روز شير خوارگى تحقق مىيابد .
ج - هرگاه زن شيرده مادر گردد ، مادر بزرگ فرزند شير خواره ، و عمه برادر زاده او ، و خاله خواهر زاده او نيز مىگردد ، چنان كه شوهر او نيز براى اين طفل پدر رضاعى مىشود ودليل اين فراگيرى اين سخن خداوند است كه ( وَأَخَوَاتُكُم مِنَ الرَّضَاعَةِ ) وخواهران رضاعى