اين شير موجب محرميت او نمىشود و بر پايه احاديث رسيده پيوندى را به وجود نمىآورد ، ولى احتياط آن است كه از ازدواج با آن كه اصطلاحاً مادر رضاعى يا خواهر رضاعى ناميده مىشود پرهيز گردد .
ب - اگر زنى - والعياذ باللَّه - زنا داد وحامله شد و وضع حمل كرد وسپس كودكى را با شير خود تغذيه كرد ، اين شير موجب محرميت او نمىگردد و بر حسب نظر مشهور فقهاء ، و احتياط آن است كه مانند مسأله پيشين پرهيز شود .
ج - اگر مردى با زنى به گمان اين كه همسر اوست نزديكى كند - كه در اصطلاح فقهى شبهه ناميده مىشود - و آن زن حامله شود وطفلى به دنيا آورد ، فراگيرى محرميت با اين شير ، موافق احتياط است .
د - اگر زن حاملهاى طلاق داده شود وسپس وضع حمل كند وكودكى را شير دهد موجب محرميت مىشود ، زيرا اين شير به واسطه ازدواج صحيح پديد آمده است .
ه - اگر زن حاملهاى طلاق داده شود وسپس وضع حمل كند و دوباره به عقد مرد ديگرى در آيد وكودكى را شير دهد ، محرميت پديد مىآيد ، ولى صاحب شير همسر اول اوست ، بنابراين همسر اول پدر رضاعى آن كودك به شمار مىآيد نه همسر دوم زن ، مگر آن كه از نو حامله شود و شير اول قطع گردد و دوباره شير در سينه او پديد آيد كه فقها گفتهاند : اين شير از آن شوهر دوم است واو پدر رضاعى كودك است نه شوهر اول .
اگر ما از نظر علمى امكان يافتيم منشأ شير را شناسايى كنيم ودريابيم كه آيا اين شير از حاملگى اول است يا دوم بايد به علم عمل
احكام خانواده و آداب ازدواج (فارسى) — صفحة 60
مساهمون: آژير
ص٦٠