كند همانطور كه براى طفل غير بالغ جايز است .
و از اين سخن خداوند كه مىفرمايد :
( وَإِذَا بَلَغَ الْأَطْفَالُ مِنكُمُ الْحُلُمَ فَلْيَسْتَأْذِنُوا كَمَا اسْتَأْذَنَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آيَاتِه وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ) « 1 » .
« وهنگامى كه اطفال شما به سن بلوغ مىرسند بايد ( در همه اوقات ) اجازه بگيرند ، همان گونه كه اشخاصى كه قبل از آنها بودند اجازه مىگرفتند ، اين گونه خداوند آياتش را براى شما تبيين مىكند وخداوند عالم وحكيم است . »
از اين سخن خداوند چنين در مىيابيم كه آن كودكى بايد اجازه بگيرد كه به سن تمييز يعنى سنى كه بتواند خوب و بد را از هم تشخيص دهد رسيده باشد .
در حديثى حلبى از امام صادق عليه السلام روايت كرده كه به حضرت عرض كردم : آيا مرد بايد هنگام ورود بر پدرش اجازه بگيرد ؟
حضرت فرمود : آرى . . من در حالى از پدرم اجازه مىگرفتم كه مادرم نزد او نبود ، بلكه زن پدرم در كنار او به سر مىبرد . مادرم مرده بود در حالى كه من نوجوان بودم وشايد در خلوتگاهشان چيزى بود كه دوست نداشتم كه آنان را در آن حال بطور ناگهانى ببينم و آنها نيز اين كار را از من ناپسند مى داشتند ، پس دريافتم در اين هنگام گفتن سلام ( به صداى بلند ) بهتر ونيكوتر است . « 2 »
هامش
( 1 ) - سورهء نور ، آيهء 59 .
( 2 ) - وسائل الشيعه ، ج 14 ، ص 157 ، از ابواب مقدّمات نكاح ، باب 119 ، حديث 2 .