2 - جايز است به محرمهاى نسبى يا رضاعى ياسببى نگريست مشروط بر آن كه محرميت سببى بر اساس ازدواج شرعى باشد .
3 - نگاه كردن به زنان اهل كتاب ، بلكه مطلق زنان كافر جايز است ، به شرط عدم لذت جويى و با اطمينان از عدم افتادن در عمل حرام ولى احوط آن است كه در نگاه كردن به مقدارى بسنده شود كه معمولًا آنها را نمى پوشانند . و به نظر مى رسد با اين كيفيت اشكالى ندارد به زنان باديه نشين وروستا نشين ونيز زنانى كه توجهى به نهى از منكر نمىكنند نگريست .
ب - موارد جواز نگاه ولمس كردن
حديث شريف :
1 - از امام جعفر صادق عليه السلام در حديثى آمده است كه فرمود : بر چشم فرض است كه به آنچه خداوند برآن حرام كرده است ننگرد و از آنچه خدا باز داشته روى برتابد و اين همان وظيفه ايمانى اوست .
خداوند مىفرمايد : ( قُل لِّلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصَارِهِمْ وَيَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ ) « به مردان مؤمن بگو كه چشمان خويش را ( از نگاه ناروا ) ببندند ، وشرمگاه خود را محفوظ دارند » . پس خداوند مؤمنان را بازداشته از اين كه به شرمگاه يكديگر نظر كنند يا مردى به شرمگاه برادر خويش بنگرد و بايد شرمگاه خويش را از اينكه برادرش بدان نظر كند حفظ كند ونيز فرموده : ( وَقُل لِّلْمُؤْمِنَاتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ ) « و به زنان مؤمن بگو كه چشمان خويش را ( از نگاه ناروا ) ببندند ، وشرمگاه خود را محفوظ دارند . »