تخطي إلى المحتوى الرئيسي

احكام خانواده و آداب ازدواج (فارسى) — صفحة 199

مساهمون:

ص١٩٩
وگوارايتان خواهد بود . » از اين آيه به دست مىآيد كه نشانه صداقت مرد در عقد ازدواج همان مهرى است كه چونان هديه‌اى به همسرش مىدهد ، و جايز نيست آن را باز ستاند مگر با خشنودى همسرش ، كه خود دلالت بر مودت ميان آن دو دارد ، و تنها در اين حالت است كه مرد با گوارايى مهر را مىخورد ، زيرا مالى است حلال وبيانى است از وفادارى زن نسبت به شوهرش . 3 - ( وَأَنكِحُوا الْأَيَامَى مِنكُمْ وَالصَّالِحِينَ مِنْ عِبَادِكُمْ وَإِمَائِكُمْ إِن يَكُونُوا فُقَرَاءَ يُغْنِهِمُ اللَّهُ مِن فَضْلِهِ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ ) « 1 » . « ومردان و زنان بى همسر را همسر دهيد ، و همچنين غلامان وكنيزان صالح ودرستكارتان را ، اگر فقير وتنگدست باشند خداوند آنها را از فضل خود بى نياز مىسازد ، خداوند واسع وعليم است . » بينشهايى كه از اين آيه به دست مىآيد چنين است : الف - شايسته است در راه تزويج جوانان مجرد آزاد وبردگان وكنيزان شايسته ، كوشيد . ب - ازدواج موجب جلب رزق و روزى است وآدمى نبايد به علّت هراس تهيدستى از آن روى برتابد ، زيرا خداوند وعده داده است انسانى را كه ازدواج كرده از فضل خود بى نياز سازد ، و رحمت وبخشش خداوند بسى گسترده است و مى داند چه كسى از بندگانش به فضل او نياز دارد . 4 - ( الطَّلَاقُ مَرَّتَانِ فَإِمْسَاكٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌ بِإِحْسَانٍ وَلَا يَحِلُّ لَكُمْ أَن
هامش
( 1 ) - سورهء نور ، آيهء 32 .