ج . ملا محمّد صادق تونى
شروانى به وى در شعبان 1075 ق اجازه داده است . اين اجازه به خط استاد ، در پايان جزء دوم نسخهاى از من لا يحضره الفقيه ، موجود در كتابخانهء آية اللَّه مرعشى موجود است . « 1 »
د . سيد عبداللَّه بن على تونى
او از شاگردان مدقق شروانى است و استاد ، ضمن نسخهاى از من لا يحضره الفقيه كه در محضرش تصحيح و مقابله شده است ، اجازهاى براى وى صادر نموده است . اين نسخه در كتابخانهء آستان قدس رضوى موجود است . در فهرست آستان قدس رضوى مجاز در اين اجازه ، سيد على تونى دانسته شده است ، ولى از آنجا كه آقا بزرگ تهرانى اين اجازه را از همان نسخه نقل نموده و در سه كتاب خود به نام سيد عبداللَّه ، به عنوان مجاز تصريح كرده است ، احتمال دارد ، در فهرست آستان قدس ، اشتباهى صورت گرفته باشد . « 2 »
قابل ذكر است منبع برخى عزيزان كه « شرح حديث مناظرهء امام صادق عليه السلام با زنديق » را از آثار و تأليفات شروانى شمردهاند ، دانسته نشد . « 3 »
درگذشت
ميرزا محمّد حسن شروانى ، پس از سالها مطالعه و پژوهش و تحقيق و آموزش در سالهاى آخر عمر ، دچار بيمارى شديد شد و پس از تحمل رنج و درد ، سرانجام حوالى ظهر روز جمعه 29 ماه رمضان سال 1098 ق مرغ روحش از كالبد تن رها شد . « 4 »
هامش
( 1 ) . فهرست نسخههاى خطى كتابخانه آية اللَّه مرعشى نجفى ، ج 4 ، ص 127 .
( 2 ) . ن . ك : الذريعة ج 1 ، ص 232 ؛ طبقات أعلام الشيعة ، ( قرن 11 ق ) ، ص 382 ؛ طبقات أعلام الشيعة ، ( قرن 12 ق ) ، ص 455 - 456 ؛ فهرست كتب خطى كتابخانه مركزى آستان قدس رضوي ، ج 5 ، ( چاپ جديد ) ، ص 318 .
( 3 ) . « ميرزا محمد شيروانى ، مشعل ذكاوت » محمد ابراهيم احمدى ، گلشن ابرار ، ج 5 ، ص 144 .
( 4 ) . وقايع السنين و الأعوام ، ص 543 .