تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مجموعه رسائل در شرح احاديثى از كافى (فارسى) — صفحة 217

مساهمون:

ص٢١٧

درآمد

احساء ، استان شرقى عربستان ، از شمال با كويت و منطقه بىطرف و از جنوب با امارت متحدهء عربى هم مرز است و در گذشته به آن هَجَر ، بحرين و الخَط گفته مىشده است . اين منطقه اكنون ، منطقهء شرقيه ناميده مىشود و مركز آن ، شهر هفوت و پايگاه شيعيان در حجاز است . شيعيان اين منطقه ، اغلب شيعهء اصولى هستند و معمولًا از مراجع نجف تقليد مىكنند و بقيه شيخه هستند . از شيخىها هم گروهى ، تابع آل اسكوئى در كربلا هستند و گروهى كه به ركنيه معروفند ، آقاخانىاند . خاندان شيخ احمد احسايى تا قبل از جد چهارم وى ، عامى مذهب بوده‌اند . داغر - جد چهارم شيخ - اولين فرد از اين طايفه است كه باديه نشينى را رها كرد و در مُطَيْرفى اقامت گزيد و شيعه شد .

مؤلف

احمد بن زين الدين بن ابراهيم بن صقر بن ابراهيم بن داغر آل سقر مطيرفى ، معروف به شيخ احمد احسايى ، در رجب 1166 ق در روستاى مطيرفى ، در اين خاندان به دنيا آمد .

تحصيل

شيخ احمد ، تا بيست سالگى در احسا بوده و علوم دينىِ متداول را فرا گرفته است . او قرآن كريم را نزد پدرش و برخى كتب صرف و نحو را نزد شيخ محمّد بن محسن احسايى و ظاهراً مقدارى هم نزد عبداللَّه بن حسن احسايى تعليم ديده است .