از حضرت سجّاد عليه السلام پرسيدند : كداميك از سكوت و كلام بهتر است ؟ حضرت فرمود :
هر كدام را آفاتى است . وقتى هر دو از آفت سالم باشند گفتار از سكوت بهتر است .
عرضه داشتند : چگونه ؟ فرمود : خداى عزوجل انبيا و اوصيا را به سكوت نفرستاد ، بلكه آمدند تا بگويند ، بهشت معلول سكوت نيست ، ولايت حق محصول سكوت نمىباشد ، با سكوت رهايى از جهنم معنا ندارد ، بلكه بهشت و آزادى از عذاب و كسب ولايت حق به سخن است « 1 » .
431 - داستانى عجيب از انسانى عجيب
از ابوالقاسم قشيرى نقل شده :
در باديه زنى را تنها ديدم . گفتم : كيستى ؟ جواب داد :
[ وَ قُلْ سَلامٌ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ]
.
بنابراين از آنان روى بگردان و سلام جدايى [ را به آنان ] بگو ، پس [ سرانجام شقاوت بار خود و نتيجه كفر و عنادشان را ] خواهند دانست .
از قرائت آيه فهميدم كه مىگويد : اول سلام كن سپس سؤال كن كه سلام علامت ادب و وظيفه وارد بر مورود است .
به او سلام كردم و گفتم : در اين بيابان آن هم با تن تنها چه مىكنى ؟ پاسخ داد :
[ مَنْ يَهْدِ اللَّهُ فَما لَهُ مِنْ مُضِلٍّ ]
.
و هر كه را خدا هدايت كند ، او را هيچ گمراهكنندهاى نخواهد بود .
از آيهء شريفه دانستم راه را گم كرده ولى براى يافتن مقصد به حضرت حق جلّ و علا اميدوار است .
هامش
( 1 ) - عرفان اسلامى : 10 / 44 .