موظف به رفع نزاعيم و از طرفى نزاعى بين ما رخ نمىدهد ، بلكه آن قدر با هم مهربانيم كه وقتى زندگى ما را نظر مىكنى انگار همه با هم يكى هستيم و آن چنان بر هواى نفس غالبيم كه نفعى را به غير حق به طرف خود نمىكشيم و بين ما دروغ وجود ندارد ؛ زيرا دروغ مقدمهء جلب نفع از براى خود و ضرر به ديگرى است و ما نفع غير را به منفعت خود ترجيح مىدهيم و ما پدران خود را نيز اين چنين يافتيم .
ذوالقرنين گفت : چگونه است كه همه شما را خرسند و خندان مىبينيم و مثل اين كه غم و اندوهى در بين شما وجود ندارد ، گفتند : براى اين است كه هر چه پيش آيد از خدا مىدانيم و او هم هر چه صلاح ماست براى ما مقرّر مىدارد و هر كس را هر چه صلاح اوست پيش آيد بايد خندان و خرسند باشد نه غمناك و اندوهگين « 1 » .
405 - چهار وصيت به موسى عليه السلام
موسى عليه السلام از جانب حضرت حق به چهار چيز وصيت شد كه بر تمام مردم واجب است به اين چهار حقيقت توجّه كنند :
1 - تا نمىدانى خداوند تو را آمرزيده به عيوب مردم كار نداشته باش بلكه در فكر وسيلهء آمرزش خويش باش .
2 - تا نمىدانى گنجهاى خزائن من تمام شده از براى روزى غصه مخور كه آنچه مقدر توست به آن مىرسى .
3 - تا نمىدانى سلطنت و حكومت من خاتمه پيدا كرده به كسى اميدوار مباش .
4 - تا خبر مرگ شيطان اين دشمن خطرناك به تو نرسيده از مكر او ايمن مباش .
به حضرت وحى شد :
هامش
( 1 ) - عرفان اسلامى : 9 / 365 .