بلكه تا سر حد احتياج براى نجات خود از مرگ شكار مىكنند .
مثلًا شير كه سلطان حيوانات نام گرفته ، جانورى است كه به هنگام سيرى به هيچ حيوانى ضرر نمىرساند ، به همين دليل حيواناتى كه از قبيل گوراسب ، آهو و گورخر كه شير از گوشت آنها تغذيه مىكند داراى حسّ مخصوصى هستند و بر اثر غريزه يا عادت مىفهمند كه شير گرسنه است يا نه ، اگر گرسنه باشد فرار مىكنند و الا در اطراف شير به چرا مشغول مىشوند .
رام شدن شير كه از قوىترين حيوانات است به انسان ، خود دليل ديگرى است كه اگر اين درنده و ساير درندگان مهربانى ببينند از گربه هم رامتر خواهند شد و اگر اين نوع حيوانات به شكار مىپردازند براى بقاى نسل سالم جانوران مىباشد و ادامهء حيات حيوانات ضرورى است .
همانطور كه انسان زباله و اشياى زايد را از محيط زندگى خود دور مىكند حتى اگر دو سه روز رفتگر براى تحويل گرفتن زباله مراجعه ننمايد ، زبان به اعتراض مىگشايد ، اگر جانوران نيز كه رفتگران دنيا هستند از بين بروند يا وظيفهء خود را انجام ندهند ، حيات از صفحهء گيتى برداشته خواهد شد .
مثلًا شيرى به گله گورخر حمله مىكند ، مسلماً گورخران همگى فرار مىكنند ، چون خداوند شير را طورى آفريده كه براى مدت طولانى نمىتواند به سرعت بدود ، هميشه حيوانى را انتخاب مىكند كه شكار و دسترسى به آنان آسانتر باشد .
پس در گلهء گورخر آن كه از همه ضعيفتر و ناتوانتر است و در عقب گله مىدود نصيب شير مىشود . با اين ترتيب حيوان بيمار يا لنگ و يا ضعيف و ناتوان از بين همنوعانش جمعآورى مىگردد و از انتشار بيمارى و همهگيرى جلوگيرى مىشود و نسل حيوان مورد حمله ، سالم مىماند .
بعد از شكار نيز موضوعات جالبى رخ مىدهد ، مثلًا پسمانده شير خوراك كفتار و شغال و روباه و نظاير آنها مىشود ، بعد لاشخورها و كركسها فرا مىرسند ، آن گاه
عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى) — صفحة 426
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص٤٢٦