2 - پول كفن .
3 - خرج سفر حج .
اين جملات را هنگامى فرمود كه مبلغى در حدود چهارصد درهم در يك كيسهء چرمى ، براى بانويى پرهيزكار و مؤمنه به نام شطيطه به وسيلهء نمايندهء مردم خراسان ابوجعفر محمّد بن على فرستاد و فرمود :
اين مقدار از خالص مال ماست كه براى خرج كفن و دفن جهت آن بانوى مؤمنه اختصاص مىدهم .
مقدارى از اين پول را تا وقتى زنده است مصرف كند و بقيه را جهت كفن و دفن بگذارد ، ما اهل بيت پول كفن و دفن و مهريهء زنان و مصرف حج را از مال خالص و طاهر خود خرج مىكنيم .
هان ! اى ابوجعفر ! چون به نيشابور رسيدى ، به فاصلهاى كوتاه در حدود چند روز بعد از ورود تو آن بانو از دنيا مىرود و من قبل از دفن براى نماز بر او حاضر خواهم شد .
به آن هنگام كه براى نماز بر جنازهء او حاضر شوم تو مرا خواهى ديد ، اين توجه فوق العادهء امام نسبت به شطيطه و سهيم كردن او در شؤون زندگانى خصوصى خود و خانوادهاش ، پاداش اخلاص آن بانو بوده كه از زحمت چرخريسى خود به قدر يك دستمال ، يا يك كلاف نخ ، يا يك سكهء طلا از سهم امام به وسيله ابوجعفر محمد بن على از نيشابور به مدينه فرستاد ، تا خمس دسترنج خود را به دستور خدا به امام رد كرده باشد .
ابوجعفر كه امين مردم خراسان بود ، گو اين كه در ابتداى امر كلاف و سكهء او را نمىپذيرفت ، به عذر اين كه اندك است و براى يك سكه نمىتوان كيسه جداگانه ساخت ، ولى آن بانو در آن وقت گفت : گر چه مال من اندك است ولى چه كنم سهم امام است و مرا همين مقدار مىرسيده .
ابوجعفر آن مال ناچيز را گرفت و سكه را براى نشاندار بودنش مقدارى كج كرد و در
عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى) — صفحة 298
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص٢٩٨