تخطي إلى المحتوى الرئيسي

عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى) — صفحة 272

مساهمون:

ص٢٧٢

276 - زكات

امام صادق عليه السلام مىفرمايد : فلسفه وجوب زكات آزمايش اغنيا و باز شدن در كمك و يارى به روى محتاجان است . اگر تمام مردم اداى زكات كنند ، مسلمان فقير و نيازمندى پيدا نمىشود و هر محتاجى به آنچه خداوند واجب كرده بىنياز خواهد شد . فقر و احتياج و گرسنگى و برهنگى مردم معلول گناه ثروتمندان است ، آن كس كه حقوق الهى را از دارايىاش منع كند ، بر خدا سزاوارست كه وى را از رحمتش محروم نمايد ! قسم به خدايى كه مخلوق را آفريد و سفره روزى را گستراند ، در خشكى و دريا مالى از بين نمىرود مگر به ترك زكات و صيدى در دريا و خشكى صيد نمىشود مگر به ترك تسبيح حق در آن روز . محبوب‌ترين مردم در پيشگاه خدا ، سخىترين و دست بازترين آنان است و سخىترين مردم ادا كننده زكات مال است . آن كس كه از پرداخت حقوق مالىاش به مؤمنان بخل نورزد ، سخىترين انسان‌هاست « 1 » .

277 - موى خود را در راه جهاد انفاق كرد

زمان رسول گرامى اسلام صلى الله عليه و آله است ، مكتب الهى با تمام قامت رو در روى كفر قرار گرفته ، از هر طرف دشمنان غدار قصد نابودى آيين الهى را دارند ، مسلمانان با كمال قدرت و قوت و صبر و استقامت در برابر كفر مبارزه مىكنند ، استقامت آن روز مردم مؤمن باعث
هامش
( 1 ) - عرفان اسلامى : 6 / 309 .