هرگاه مردم در حضور آن جناب گفت و گو مىكردند ، گفتار مردم آن حضرت را از ياد خدا باز نمىداشت .
مىديدم كه زبان مباركش به سقف دهانش متصل بود و مىگفت : « لا إله إلّا اللّه » آن حضرت پس از نماز صبح همهء ما را جمع مىكرد و تا بيرون آمدن آفتاب امر به ذكر خدا مىفرمود و هريك از ما مىتوانست قرآن بخواند مىفرمود : قرآن بخوان و هركس نمىتوانست به او مىفرمود : ذكر خدا بگو « 1 » .
152 - ترك ياد خدا
از امام صادق عليه السلام است كه فرمود : خداوند به موسى وحى كرد : به زيادى مال خوشحال مباش و يادم را در هيچ حال از دست مده ، به حق كه زيادى مال گناهان را از يادت مىبرد و تو را غفلت مىدهد و ترك ياد من براى تو ، سخت دلى مىآورد « 2 » .
153 - ارزش فكر
امام باقر عليه السلام فرمودند : در توراتِ واقعى كه به موسى نازل شده آمده است كه موسى از خداوند پرسيد : اى پروردگار من ! به من نزديكى تا با تو مناجات كنم يا دورى تا صدايت بزنم . وحى شد : من همنشين كسى هستم كه در ذكر من است ، موسى گفت : روزى كه پوششى نيست ، كدام بنده در پوشش تواست فرمود : آنان كه ياد من هستند و من ياد آنانم و به خاطر من با هم در محبّتاند و من عاشق آنها هستم ، اينان كسانى هستند كه هرگاه اراده كنم عذابى به اهل زمين بدهم از آنان ياد مىكنم تا عذاب از آنان دفع شود « 3 » .
هامش
( 1 ) - عرفان اسلامى : 3 / 242 .
( 2 ) - عرفان اسلامى : 3 / 243 .
( 3 ) - عرفان اسلامى : 3 / 245 .