عبد ، اعمال نيكويى به جا مىآورد و ملائكه آن اعمال را در دفتر مهر شدهاى به حضرت حق ارائه مىدهند ، خطاب مىرسد : اين دفتر را بيندازيد ؛ زيرا صاحبش در اعمالى كه داشته به جلب رضايت من و رسيدن به قرب من كار نداشته و نيّتش در اين اعمال براى من نبوده است . آنگاه به ملائكه خطاب مىرسد : برايش فلان چيز و فلان چيز را بنويسيد . عرضه مىدارند : اين اعمالى كه مىفرمايى در حقّ او بنويسيم ، انجام نداده است . خطاب مىرسد . به درستى كه نيّت كرده ، به تحقيق كه نيّت كرده « 1 » .
120 - حتى بوى خوش را براى خدا استعمال كنيد
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمودند : كسى كه براى خدا بوى خوش استعمال كند ، قيامت مىآيد در حالى كه بويش از مشك پاكيزهتر است و هركس نيّتش در استعمال بوى خوش غير خدا باشد ، قيامت بويش از بوى مردار بدتر است « 2 » .
121 - نيت پاكت را قبول كردم
روايت شده : مردى در حالى كه گرسنه بود به ريگ زارى عبور كرد . پيش خود گفت :
اگر اين رملها طعام بود ، همه را بين مردم قسمت مىكردم . خداوند به پيامبر زمان وحى كرد : به آن مرد بگو صدقهء تو و شكر نيّت پاكت را قبول كردم و ثواب اطعام طعام اگر به مانند اين ريگها نموده بودى به تو عنايت كردم « 3 » .
122 - ثواب آنچه نيت داشتى نوشته شد
امام كاظم عليه السلام به على بن ابى حمزه فرمود : خدا فلانى را رحمت كند ، به تشييع جنازهء
هامش
( 1 ) - عرفان اسلامى : 3 / 41 .
( 2 ) - عرفان اسلامى : 3 / 53 .
( 3 ) - عرفان اسلامى : 1 / 53 .