سوارى عرب كه دل به دنيا و مال و منال آن داشت به او گفت : كجا ؟ جواب داد بيت اللّه ، گفت : پياده و بىتوشه ؟ گفت نه ، هرگاه مصيبتى به من رسيد بر مركب صبر مىنشينم و چون نعمتى بر من آيد بر مركب شكر قرار مىگيرم و هرگاه قضاى الهى رسد ، بر مركب رضا برآيم و چون هوا و هوسى در نفس پديد آيد ، مىدانم كه باقى مانده كمتر از گذشته است و دنبال هوا و هوس رفتن صرف ندارد و معاملهء خسارتبارى است . شتر سوار گفت : اى بيناى راه و سالك آگاه ! تو سوارى و من پياده !
منشأ تمام لغزشها
بيداران راه دوست با توجّه به آيات كتاب فرمودهاند تمام بدبختىها و گناهان مندرج در سه چيز است :
1 - متابعت از هواى نفس كه منشأ بدعت ، ارتداد ، ضلالت ، شبهه ، طلب شهوات و ترك عبادات است ، قرآن مجيد مىفرمايد :
[ وَ لا تَتَّبِعِ الْهَوى فَيُضِلَّكَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ ]
« 1 » .
و از هواى نفس پيروى مكن كه تو را از راه خدا منحرف مىكند .
2 - حبّ دنيا و عشق خارج از حدود الهى به ظاهر زندگى و زر و زينت از دست رفتنى كه باعث قتل ، ظلم ، غصب ، غارت ، سرقت ، ربا ، اكل مال يتيم ، منع زكات ، شهادت زور ، حلال كردن حرام و حرام نمودن حلال است ، قرآن مجيد مىفرمايد :
هامش
( 1 ) - ص ( 38 ) : 26 .