دم از عشق حق مىزنند ولى در عمل استقامت ندارند ، وقتى در برابر طوفان شهوات قرار مىگيرند با ايمان وداع كرده و در عمل مشرك مىشوند و هنگامى كه منافعشان به خطر مىافتد همان ايمان مختصر را از دست مىدهند .
حضرت على عليه السلام در يكى از سخنرانىهايش پس از تلاوت اين آيه فرمود : شما گفتيد پروردگار ما اللّه است ، اكنون بر سر اين سخن پايمردى كنيد ، برانجام دستورهاى كتاب او و در راهى كه فرمان داده و در طريق پرستش شايستهء او استقامت به خرج دهيد ، از دايرهء فرمانش خارج نشويد و در آيين او بدعت مگذاريد و هرگز با آن مخالفت نكنيد « 1 » .
رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : گروهى اين سخن را گفتند . سپس اكثر آنها كافر شدند ، اما كسى كه اين سخن را بگويد : « ربّنا اللّه » و هم چنان به آن تداوم دهد تا مرگش فرا رسد او از كسانى است كه بر آن استقامت كرده است .
از حضرت رضا عليه السلام تفسير استقامت را پرسيدند فرمود :
همان روشى است كه شما شيعيان حقيقى داريد .
در حقيقت به معناى پذيرش رهبرى ائمه اهل بيت عليهم السلام است كه ضامن بقاى خط توحيد و روش اصيل اسلام و ادامهء عمل صالح است .
آرى ، كار انسان به جايى مىرسد كه در پرتو ايمان و استقامت فرشتگان بر او نازل مىشوند و پيام الهى را كه سراسر لطف و مرحمت است به او اعلام مىدارند « 2 » .
اعلام به اين كه نترسيد و محزون نباشيد ، اعلام به اين كه بهشت وعده داده شده براى شماست ، خبر به اين كه ما ملايكه در دنيا و آخرت يار و مددكار شماييم ،
هامش
( 1 ) - نهج البلاغة : خطبهء 176 ؛ بحار الأنوار : 68 / 190 ، باب 64 ، حديث 56 .
( 2 ) - بحار الأنوار : 6 / 148 ، باب 6 .