و خداى عزّوجّل دو فرشته بر او مىگمارد ، يكى از طرف راست و ديگرى از جانب چپش تا از خدا برايش آمرزش خواهند و براى برآوردن حاجتش دعا كنند . سپس فرمود : به خدا قسم كه رسول خدا شادتر است به برآوردن حاجت مؤمن وقتى خبرش به حضرت رسد از خود صاحب حاجت « 1 » .
عَنْ ابِى الْمُعْتَمِرِ قالَ : سَمِعْتُ اميرَالْمُؤْمِنينَ عليه السلام قالَ : قالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله :
ايُّما مُسْلِمٍ خَدَمَ قَوْماً مِنَ الْمُسْلِمينَ الّا اعْطاهُ اللّهُ مِثْلَ عَدَدِهِمْ خُدّاماً فِى الْجَنَّةِ « 2 » .
ابى معتمر مىگويد : از اميرالمؤمنين عليه السلام شنيدم مىفرمود : رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : هر مسلمانى كه به طايفهاى از مسلمانان خدمت كند ، او را نسزد جز اين كه خداوند به شمارهء آنان از خدمتكاران بهشتى به او عطا فرمايد .
بوديم اگر من و تو بهر كار يار هم * بود اتّحاد ما سبب افتخار هم
با ما اگر كنار نيايد فلك چه غم * آن به كه ما جدا نشويم از كنار هم
شايد كه چون نجوم سماوى ز نور مهر * روشن كنيم محفل شبهاى تار هم
تا دوست مىتوان شدن از دشمنى چه سود * با اين كه خار و گل نبود در شمار هم
ما را ز هيچ كس به جهانى پاى كم نبود * بوديم اگر به راه وفا دستيار هم
هامش
( 1 ) - الكافى : 2 / 195 ، باب قضاء حاجة المؤمن ، حديث 10 ؛ بحار الأنوار : 71 / 328 ، باب 20 ، حديث 99 .
( 2 ) - الكافى : 2 / 207 ، باب فى خدمته . . ، حديث 1 ؛ وسائل الشيعة : 16 / 380 ، باب 34 ، حديث 21814 .