و به پيامبرى كه بعد از من مىآيد و نامش « احمد » است ، مژده مىدهم . پس هنگامى كه [ احمد ] دلايل روشن براى آنان آورد ، گفتند : اين جادويى است آشكار ! !
با توجه به عمق و مفهوم و باطن و ظاهر اين دو آيه و روايات مستفيضه در ذيل هر دو براى احدى در اين مسئله شك و ترديد نمىماند كه خداوند بزرگ ظهور وجود پيامبر و ائمه عليهم السلام را به انبياى گرامى خود خبر داده و از آنان پيمان گرفته كه ظهور آن جناب و نبوت او و امامت امامان عليهم السلام را به امّتهاى خود اعلام كنند .
آرى عهد گرفت و پيمان و ميثاق خواست كه هر يك از شما زمان وى را درك كرديد و به محضر مقدس او رسيديد بايد به او ايمان آورده و آن جناب را در هدفش يارى نماييد و اگر وى را نيافتيد اوصاف و خصوصياتش را به قوم خود خبر دهيد و از آنان بخواهيد ايمان به او آورده و وى را يارى دهند و اگر آنان او را نيافتند ، به بعدىهاى خود سفارش اكيد نمايند كه چون وى را يافتند به او ايمان آورده و ياريش دهند .
اين كه جناب احديّت اوصاف و خصوصيات رسول اسلام صلى الله عليه و آله را براى انبيا بيان كرد و انبيا به دستور خدا براى ملّتهاى خود توضيح دادند ، به خاطر اين بود كه وى را با ديگرى اشتباه نكنند و حجّت الهى بر تمام مردم عالم تمام باشد .
اين كه در آيهء شريفهء سورهء آل عمران فرمود :
[ وَ أَنَا مَعَكُمْ مِنَ الشَّاهِدِينَ ]
« 1 » .
و من هم با شما از گواهانم .
من هم كه ربّ العالمينم بر رسالت او همراه با شما شهادت مىدهم ، نهايت
هامش
( 1 ) - آل عمران ( 3 ) : 81 .