[ الْخُلْقُ الْحَسَنُ جَمالٌ فِى الدُّنْيا وَنُزْهَةٌ فِى الْآخِرَةِ وَبِهِ كَمالُ الدّينِ وَقُرْبَةٌ الَى اللّهِ تَعالى ]
حقيقت خلق حسن
امام صادق عليه السلام مىفرمايد :
خُلق نيكو ، حسن و زيبايى در دنيا و پاكى و طهارت در آخرت است ، تمام دين به اوست و عامل قرب انسان به حضرت حق است .
خلق حسن از اعظم نعم الهى و موجب بسط رزق و محبوبيت نزد خالق و مخلوق و راحت انسان در زندگى و علّت ارتقاى آدمى در درجات عالى كمال و رشد است .
خلق حسن مجموعهاى از صفات حميده و اوصاف پسنديده ، از قبيل خوشرويى ، مهربانى ، مودت ، محبت ، تواضع ، خضوع ، خشوع ، عفو ، احسان به پدر و مادر و جود و سخا و كرم و مروّت است .
قسمتى از اين موضوعات را در روايات گذشتهء « مصباح الشريعة » مانند سخا در باب 53 ، مواخات باب 55 ، حلم باب 57 ، تواضع باب 58 ، عفو باب 60 ، به نحو مفصّل شرح دادم و توضيح موضوعات ديگر از قبيل احسان به والدين در باب 71 و صبر در قسمت 91 و حيا در باب 93 با خواست خداوند خواهد آمد ، به همين خاطر روايت اين باب را كه نسبت به صفات پسنديده ، جنبهء عنوان دارد فقط ترجمه كرده و از وجود مقدس حضرت حق عاجزانه مىخواهم كه همهء ما را متخلّق به اخلاق حسنه بنمايد .