پروردگارا ! به اين كه مرا پديد آوردى ، پس در خلقتم تناسب نهادى ، پروردگارا ! به اين كه آفرينشم را آغاز نمودى ، و صورتم را نيكو نمودى ، پروردگارا ! به اين كه به من احسان كردى ، و در خويشتنم عافيت نهادى ، پروردگارا ! به اين كه محافظتم نمودى و موفقم داشتى ، پروردگارا ! به اين كه بر من نعمت بخشيدى و راهنمايىام نمودى ، پروردگارا ! به اين كه سزاوار احسانم كردى و از هر چيزى عطايم كردى ، پروردگارا ! به اين كه مرا خوراندى و نوشاندى ، پروردگارا ! به اين كه بىنيازم ساختى و اندوختهام بخشيدى ، پروردگارا ! به اين كه يارىام نمودى و عِزَّتم بخشيدى ، پروردگارا ! به اين كه به من پوشاندى ، از پوشش با صفايت ، و بر من آسان نمودى از رفتار كفايت كنندهات .
پس بعد از توجه به اين حقايق كه از قول پاكترين و راستگوترين انسان نقل شده چه جاى تكبر نسبت به آن جناب است كه ربوبيّتش در همهء احوال دستگير تمام ذرّات پيدا و ناپيداى هستى است ؟ !
در اينجا چه بجاست كه دست حاجت به سوى حضرت او دراز كرده و در كمال فقر و ذلت و زارى و نيازمندى ، از جنابش بخواهيم از ما دستگيرى كن و امراض باطنى ما را كه بدترين برنامه در وجود انسان است علاج فرما و ما را به سوى خشوع و خضوع و تواضع و فروتنى در همه زمينههاى زندگى رهنمون شو .
آرى ، اوست خالق و رب تمام موجودات و منبع روزى بخش به جز او وجود ندارد ، اوست كه هميشه با قدرت كاملهاش و با لطف و عنايت و محبّتش به موجودات ، سفرهء روزى همه را پر نگاه داشته و به هر كس هر چه لازم دارد از خزانهء رحمتش عنايت مىكند ، به عبارت ديگر تمام موجودات عالم روزىخوار حضرت
عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى) — صفحة 309
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص٣٠٩